KONĊELEGRAZZJONI INAWGURALI TAT-XXXIII KONGREGAZZJONI ĠENERALI TAL-KUMPANIJA TA’ ĠESÙ
OMELIJA TA’ ĠWANNI PAWLU II
Il-Ġimgħa, 2 ta’ Settembru 1983
“Obsecro vos ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis, solliciti servare unitatem Spiritus in vinculo pacis”.
Għeżież ħuti.
1. Jiena kutent li ninsab fostkom illum, kif xtaqtu, biex nikkonċelebraw is-Sagrifiċċju ewkaristiku u biex hekk nitolbu l-abbundanza tad-doni tal-Ispirtu Santu fuq il-Kongregazzjoni, li qegħdin tinawguraw.
F’din l-okkażjoni, il-kliem ta’ Pawlu lill-Efesin, li smajna fl-ewwel Qari, jikseb sinifikat profetiku. U b’dan il-kliem jiena ndur lejkom, bl-abbundanza kollha ta’ qalbi. Jiena wkoll bħall-Appostlu inħeġġiġkom biex iġġibu ruħkom b’mod dehen tal-vokazzjoni riċevuta, biex iżżommu b’attenzjoni l-għaqda tal-ispirtu fir-rabta tal-paċi.
Insellem fikom lill-Ġiżwiti kollha tad-dinja, impenjati fuq il-fruntieri kollha tal-ħajja tal-Knisja: din hija familja kbira, msejħa minn vokazzjoni partikulari biex taqdi l-Isem ta’ Kristu, b’disponibiltà sħiħa għall-interessi ta’ Saltnatu. F’dan il-waqt, inħossha preżenti hawn, magħquda bl-istess ideali, tal-istess sejħa tal-Ispirtu, li Kristu jferrà minn ħdanu fuqkom, bħalma fuq il-Knisja kollha: “flumina de ventre eius fluent aquae vivae”.
F’dan l-ispirtu ta’ għaqda tal-qlub, fil-ħlewwa għall-azzjoni divina, tibda llum il-Kongregazzjoni ġenerali. Din hija att uffiċjali tal-ħajja tal-Familja reliġjuża tagħkom, qawwi biex tgħixu fl-Għaqda tal-ispirtu. Għaqda tal-ispirtu ekkleżjali għaliex intom imdaħħla b’mod vitali fil-Knisja, waħda, qaddisa, kattolika u apostolika, li intom impenjati li taqdu b’fedeltà totali, konxji li din hija sagrament universali ta’ salvazzjoni, għall-għana tal-verità u tal-ħajja divina li tikkomunika lill-bnedmin. Għaqda tal-Ispirtu injazjan, għaliex dik il-kariżma partikulari li tagħmel il-Kumpanija strument privileġġjat tal-azzjoni tal-Knisja fil-livelli kollha, hija l-element totalizzanti u distint, intenzjonat mill-istess Fundatur, tal-attività tagħkom u tal-missjoni tagħkom.
U din l-għaqda titnissel mill-unika fidi. Mill-unika magħmudija, mill-unika vokazzjoni nisranija u reliġjuża li tal-ewwel hija l-fjoritura loġika u severa. Din hija mitmugħa mir-realtà ontoloġika trinitarja, jiġifieri mill-ħajja tal-uniku Missier, tal-uniku Iben, tal-uniku Spirtu Santu. U llum nisperimentawha b’mod partikolari: “unum corpus et unus Spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae”.
Hawn huma l-għeruq tejoloġiċi u spiritwali taċ-ċirkustanza tallum. Talli ofrejtuli l-konsolazzjoni li ngħixha magħkom, minn qalbi nizzikom ħajr, ħuti l-iktar għeżież.
2. Din il-Kongregazzjoni ġenerali mbagħad terġa tilbes importanza partikolari għal għan doppju. Hija għandha tagħti fl-ewwel post suċċessur lill-meqjum Patri Arrupe, li jien kuntent li nsellem hawn preżenti billi nesprimilu l-għarfien komuni talli kompla jżomm il-Kumpanija bl-eżempju tiegħu, bit-talb tiegħu, bit-tbatijiet tiegħu.
Il-Kongregazzjoni tagħkom għandha barra minn dan id-dmir li tiffissa l-orjentazzjonijiet, li tfassal in-normi li għandkom issegwu fis-snin li ġejjin sabiex ikun attwat dejjem aħjar, fiċ-ċirkustanzi tal-waqt preżenti, l-ideal tal-Kumpanija, deskritt fil-formula tal-Istitut tagħkom: “Immilitaw għal Alla taħt l-istandard tas-Salib u aqdu biss lil Kristu Mulej u lill-Knisja l-għarusa tiegħu, taħt il-Papa Ruman, Vigarju ta’ Kristu fl-art” (Litt. Apost. Exposcit debitum, 21 luglio 1550).
Tali dmir doppju huwa bla ebda dubju gravi; u huwa mportanti li tiftakru l-orjentazzjonijiet u r-rakkomandazzjonijiet li l-predeċessuri meqjuma tiegħi, Pawlu VI u Ġwanni Pawlu I, ikkomunikawlkom fl-okkażjonijiet tal-aħħar Kongregazzjonijiet tagħkom, u li jiena stess urejtkom fl-okkażjoni tal-Konferenza tal-Provinċjali tagħkom fi Frar tas-sena l-oħra. Dawn huma orjentazzjonijiet u rakkomandazzjonijiet li jikkonservaw il-qawwa tagħhom u li tridu żżommu preenti fix-xogħlijiet tal-Kongregazzjoni ġenerali biex tiggarantixxu s-suċċess feliċi tal-Istitut tagħkom. Minn hawn il-bżonn li titolbu lill-Ispirtu Santu: “Veni Sancte Spiritus, reple tuorum corda fidelium”.
3. Votre Congrégation générale est un événement destiné aussi à avoir des répercussions importantes dans la vie de l’Eglise. C’est pourquoi je m’y intéresse vivement. La Compagnie de Jésus est encore l’Ordre religieux le plus nombreux; elle est répandue dans toutes les parties du monde; elle est engagée pour la gloire de Dieu et pour la sanctification des hommes, jusque dans les domaines les plus difficiles et dans les ministères de pointe, qui sont de grande utilité pour le service de l’Eglise. A cause de cela beaucoup ont le regard fixé sur vous, qu’ils soient prêtres ou laïcs, religieux ou religieuses; et ce que vous faites a souvent des retentissements que vous ne soupçonnez pas.
Aussi mes prédécesseurs ont-ils souligné à maintes reprises la vaste influence que l’action de la Compagnie exerce dans l’Eglise. En particulier Paul VI, de Vénérée mémoire, n’hésitait pas à déclarer qu’“une solidarité très spéciale unit votre Compagnie à l’Eglise catholique; votre sort touche, dans une certaine mesure, celui de la famille catholique tout entière”. Si cette responsabilité pèse sur tous les membres de la Compagnie de Jésus, elle pèse aujourd’hui de façon particulière sur vous qui avez été choisis comme membres de cette Congrégation générale. C’est pourquoi le Pape vous est en ce moment spécialement proche par la prière, avec ses vœux, avec son paternel encouragement.
Et il le fait encore une fois avec les paroles de la lettre aux Ephésiens: Obsecro vos . . ., ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis, cum omni humilitate et mansuetudine . . ., solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis.
Hawn hu kliem il-Papa fi traduzzjoni tagħna fil-lingwa Maltija.
3. Il-Kongregazzjoni ġenerali tagħkom hija ġrajja ddestinata wkoll li jkollha riperkussjonijiet important fil-ħajja tal-Knisja. Huwa għalhekk li jien ninteressa ruħi b’mod ħaj fiha. Il-Kumpanija ta’ Ġesù għadha l-Ordni reliġjuża l-iktar numeruża, hija mxerrda fil-partijiet kollha tad-dinja; hija mpenjata fil-glorifikazzjoni ta’ Alla u fil-qdusija tal-bnedmin, sa fl-oqsma l-iktar diffiċli u fil-ministeri ewlenin, li huma ta’ utilità kbira għas-servizz tal-Knisja. Minħabba dan bosta għandhom ħarsithom ippuntatha fuqkom, sewwa fejn jidħlu saċerdoti u l-lajċi, ir-reliġjużi rġiel u nisa; u dak li intom tagħmlu għandu spiss xi riperkussjonijiet li linqas intom ma tissuspettaw.
B’dan il-mod il-predeċessuri tiegħi f’diversi okkażjonijiet issottolinejaw l-influwenza vasta li l-azzjoni tal-Kumpanija teżerċita fil-Knisja. B’mod partikolari Pawlu VI, ta’ tifkira meqjuma, ma ħasibhiex darbtejn jiddikjara li “solidarjetà ferm speċjali tgħaqqad il-Kumpanija tagħkom mal-Knisja kattolika; id-destin tagħkom imiss, sa ċertu punt, dak tal-familja kattolika kollha kemm hi” (Pawlu VI, Allocutio, 21 aprile 1969: Insegnamenti di Paolo VI, VII [1969] 226). Jekk din ir-responsabiltà tiżen fuq il-membri kollha tal-Kumpanija ta’ Ġesù, illum tiżen b’mod partikolari fuqkom li intom magħżulin bħala membri ta’ din il-Kongregazzjoni ġenerali. Huwa għalhekk li l-Papa huwa qrib tagħkom parikolarment f’dan il-waqt permezz tat-talb, bl-awgurju tiegħu, u bl-inkuraġġiment tiegħu ta’ missier.
U hu jagħmel dan mill-ġdid għal darb’oħra bil-kliem tal-ittra lill-Efesin: “Obsecro vos . . . ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis, cum omni humilitate et mansuetudine . . . solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis”.
4. Dans ce but, je suis certain que vous garderez bien présentes à l’esprit la nature providentielle et la fin spécifique de la Compagnie. Comme je l’ai dit, elle est engagée dans des ministères multiples, difficiles. Au cours de la rencontre avec les Provinciaux, au mois de février de l’an passé, j’ai rapidement tracé un tableau des activités que vous êtes appelés à exercer: l’engagement pour le renouveau de la vie chrétienne, pour la diffusion de la doctrine catholique authentique, pour l’éducation de la jeunesse, pour la formation du clergé, pour l’approfondissement des sciences sacrées et en général de la culture même profane, spécialement dans le domaine littéraire et scientifique, pour l’évangélisation missionnaire.
Pour cet ensemble de tâches apostoliques si diverses, dans leurs formes aussi bien traditionnelles que nouvelles, correspondant aux exigences des temps soulignées par le Concile Vatican II, je vous adresse de nouveau mes encouragements, avec une pleine confiance, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae.
Le Pape compte sur vous, il attend tellement de vous.
Hawn hu kliem il-Papa fi traduzzjoni tagħna fil-lingwa Maltija
4. Għal dan il-għan, jiena ċert li tikkonservaw fl-ispirtu tagħkom in-natura providenzjali u l-għan speċifiku tal-Kumpanija. Kif għidt, hija tinsab impenjata f’ministeri multipli, diffiċli. Matul il-laqgħa mal-Provinċjali, fix-xahar ta’ Frar tas-sena l-oħra, jiena fis fassalt kwadru tal-attivitajiet li intom imsejħa biex teżerċitaw: l-impenn għat-tiġdid tal-ħajja nisranija, għat-tixrid tad-duttrina kattolika awtentika, għall-edukazzjoni taż-żgħażagħ, għall-formazzjoni tal-kleru, għall-approfondiment tax-xjenzi sagri u b’mod ġenerali tal-kultura profana wkoll, b’mod speċjali fil-qasam letterarju u xjentifiku, għall-evanġelizzazzjoni missjunarja (cf. Ġwanni Pawlu II, Allocutio ad quosdam Societatis Iesu sodales coram admissos habita, 27 febbraio 1982: Insegnamenti di Giovanni Paolo II, V/1 [1982] 704-720).
Għal dawn id-dmirijiet apostoliċi kollha hekk differenti, fil-forom tagħhom kemm tradizzjonali kif ukoll ġodda, korrispondenti għall-esiġenzi taż-żminijiet enfasizzati mill-Konċilju Vatikan II, nindirizzalkom mill-ġdid l-inkuraġġimenti tiegħi, b’fiduċja sħiħa, “sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae”. Il-Papa jafda fikom, jistenna ħafna ħafna minn għandkom.
5. Pour cela, le lien très particulier que la Compagnie entretient avec le Pape, responsable de l’unité de l’Eglise dans son ensemble, assure à la Compagnie elle-même fécondité et sûreté lorsqu’elle s’emploie, avec une pleine disponibilité et une entière fidélité, à militer sur tous ces fronts de l’action ecclésiale. Aujourd’hui comme aux origines.
A ce moment-là, votre Fondateur, désireux de se consacrer totalement au service du Christ Seigneur, en même temps que ses premiers compagnons, mystérieusement guidé par la Providence, venait jusqu’à Rome, auprès du Pape Paul III, pour se mettre à son entière disposition et accomplir les missions que le Pape indiquerait, et dans le lieu qu’il déterminerait; vous savez comment Paul III accueillit très volontiers cette proposition, en y voyant un signe particulier de l’action divine.
Dans cette perspective, le “quatrième voeu” prend une signification particulière. Il ne tend certes pas à freiner la générosité, mais uniquement à lui assurer une sphère d’action plus profonde et plus vaste, dans la certitude que le motif le plus intime et le plus secret de cette obéissance religieuse, de ce lien avec le Pape, est celui de pouvoir répondre, de manière plus incisive et avec un plus grand dévouement, “immédiatement, sans tergiverser et sans s’excuser d’aucune manière”, aux besoins de l’Eglise, dans les champs d’apostolat anciens et nouveaux.
Tout en vous exprimant ma reconnaissance pour tout ce que la Compagnie a réalisé durant plus de quatre siècles d’activité féconde, je suis sûr de pouvoir continuer encore à l’avenir à m’appuyer sur la Compagnie pour exercer mon ministère apostolique et à compter toujours sur votre fidèle collaboration pour le bien de tout le peuple de Dieu. Sachez que le Pape vous suit et prie pour vous, afin que, dans la fidélité constante à la voix de l’Esprit, la Compagnie de Jésus continue à puiser dans la grâce de Dieu la force et l’élan pour son apostolat ample et multiforme.
Hawn hu kliem il-Papa fi traduzzjoni tagħna fil-lingwa Maltija.
5. Għal dan, ir-rabta tassew partikolari li l-Kumpanija żżomm mal-Papa, responsabbli tal-għaqda tal-Knisja b’mod ġenerali, tassikura lill-Kumpanija nfisha fertilità u sikurezza meta hi timpenja ruħha, b’disponibiltà sħiħa u fedeltà kollha, biex timmilita fuq il-fronti kollha tal-azzjoni ekkleżjastika. Illum bħal fil-bidu.
F’dak il-waqt, il-Fundatur tagħkom, mixtieq li jikkonsagra ruħu totalment għas-servizz ta’ Kristu Mulej, u hekk ukoll l-ewwel kumpanji tiegħu, immexxijin misterjożament mill-Providenza, kienu ġew sa Ruma, għand il-Papa Pawlu III, biex iqegħdu ruħhom kompletament għad-dispożizzjoni tiegħu u jwettqu l-missjonijiet li l-Papa kien jindikalhom u fil-post deċiż minnu; tafu kif Pawlu III laqgħa bil-qalb kollha din il-proposta, billi kien raha sinjal partikolari tal-azzjoni divina.
F’din il-prospettiva, ir-“rabà vot” jassumi sinifikat partikolari. Bla dubju m’għandux tendenza li jnaqqas ir-ritmu tal-ġenerożità, imma unikament jassikuralha sfera ta’ azzjoni iktar profonda u iktar vasta, fiċ-ċertezza li l-mottiv iktar intimu u iktar sigriet ta’ din l-ubbidjenza reliġjuża, ta’ din ir-rabta mal-Papa, hija dik li jistà jwieġeb, b’mod iktar inċiżiv u b’dedikazzjoni ferm iktar kbira, “minnufih bla ebda tidwir mal-lewża u bla evitar għal ebda raġuni” għall-bżonnijiet tal-Knisja, fl-oqsma tal-apostolat kemm dawk qodma kif ukoll ġodda.
Waqt li nesprimilkom ir-rikonoxxenza tiegħi għal dak kollu li l-Kumpanija wettqet tul dawn l-erbà sekli ta’ attività fertili, jiena żgur li tistà tkompli għaddejja għall-futur biex inkun nistà nserraħ fuq il-kumpanija biex neżerċita l-ministeru apostoliku tiegħi u norbot dejjem fuq il-kollaborazzjoni fidila tagħkom għall-ġid tal-poplu ta’ Alla kollu. Kunu afu li l-Papa jsegwikom u jitlob għalikom, sabiex, fil-fedeltà kostanti tal-leħen tal-Ispirtu, il-Kumpanija ta’ Ġesù tkompli tikseb bil-grazzja ta’ Alla l-qawwa u l-ġenerożità għall-apostolat tagħha wiesà u multiplu.
6. The Church has always considered your Society as a group of religious, prepared spiritually and doctrinally, who are ready to do what is asked of them in the context of the Church’s universal mission of evangelization.
The Supreme Pontiffs throughout the centuries have not failed to entrust these missions to you, looking at the most urgent needs of the Church and trusting in your generous availability. To limit myself to the most recent times, I wish to recall the mission that my venerable predecessor Paul VI committed to you on 7 May 1965, “to resist atheism vigorously with united forces”, a mission which I urgently repropose to you, for as long as this “tremendous danger that hangs over humanity” continues.
In November 1966, after the Second Vatican Council which had just ended, the same Pope asked you to cooperate in that deep renewal which the Church is facing in this secularized world. And I myself, in the above-mentioned discourse to your Provincials, confirmed that “the Church today expects the Society to contribute effectively to the implementation of the Second Vatican Council, just as, at the time of Saint Ignatius and also afterwards, it strove with every means to make known and to apply the Council of Trent and to help in a special way the Roman Pontiffs in the exercise of their supreme Magisterium”. To this end I invited you, and today I renew this invitation, to adapt to the different spiritual necessities of the present day “the various forms of the traditional apostolate that even today retain all of their value” and to pay ever greater attention to “the initiatives which the Second Vatican Council especially encouraged”, like ecumenism, the deeper study of the relations with non-Christian religions, and the dialogue of the Church with cultures. In this regard, I am acquainted with and approve your commitment to inculturation, so important for evangelization, provided that it is joined to an equal commitment to preserving Catholic doctrine pure and intact.
Hawn hu kliem il-Papa fi traduzzjoni tagħna fil-lingwa Maltija.
6. Il-Knisja dejjem qieset lill-Kumpanija tagħkom bħala grupp ta’ reliġjużi, imħejjija spiritwalment u duttrinalment, li jwettqu dak mitlub minnhom fil-kuntest tal-missjoni universali u ta’ evanġelizzazzjoni tal-Knisja.
Tul is-sekli l-Papiet ma naqsux li jafdaw dawn il-missjonijiet lilkom, billi għarfu l-bżonnijiet l-iktar urġenti tal-Knisja u billi afdaw fid-disponibiltà ġeneruża tagħkom. Biex nillimita ruħi għaż-żminijiet l-iktar riċenti, nixtieq infakkar il-missjoni li l-venerabbli prediċessur tiegħi Pawlu VI afdalkom fis-t ta’ Mejju 1965, “opponu b’mod qawwi l-ateiżmu billi tgħaqqdu l-qawwiet”, missjoni li nipproponilkom mill-ġdid b’mod urġenti, sakemm dan “il-periklu tremend li qed jaħkem fuq l-umanità” jkompli (AAS 57 [1965] 514).
F’Novembru 1966, meta l-Konċilju Vatikan II kien għadu kemm intemm, l-istess Papa talabkom tikkoperaw f’dak it-tiġdid profond li l-Knisja qiegħda tiffaċċja f’din id-dinja sekolarizzata. U jiena stess, fid-diskors l-ewwel imsemmi ndirizzat lill-Provinċjali tagħkom, ikkonfermajt li “il-Knisja tistenna mill-Kumpanija li hija tikkontribwixxi b’mod effikaċi fl-implimentazzjoni tal-Konċilju Vatikan II, bħal fiż-żminijiet ta’ Sant’Injazju u minnufih wara hija skjerat il-qawwiet kollha tagħha biex tgħarraf u tapplika l-Konċilju ta’ Trento, u biex tgħin b’mod” (Ġwanni Pawlu II, Allocutio ad quosdam Societatis Iesu sodales coram admissos habita, 6, 27 febbraio 1982: Insegnamenti di Giovanni Paolo II, V/1 [1982] 711). Għal dan il-għan stedintkom, u llum inġedded din l-istedina, biex nadattaw għall-bżonnijiet spiritwali differenti taż-żmien preżenti “il-forom differenti tal-apostolat tradizzjonali li llum ukoll jikkonservaw il-valur kollu tagħhom” u biex tagħtu mill-ġdid attenzjoni kbira lill-“inizjattivi li l-Konċilju Vatikan II inkuraġġixxa b’mod partikolari”, bħall-ekumeniżmu, l-istudju approfondit tar-relazzjonijiet mar-reliġjonijiet mhux insara u d-djalogu tal-Knejjes mal-kulturi. Għal dan l-iskop, jiena konxju, u napprovah, tal-impenn tagħkom għall-inkulturazzjoni, hekk important għall-evanġelizzazzjoni, dement li tkun akkumpanjatha minn impenn ekwu indirizzat biex jippreserva pura u integra d-duttrina kattolika.
7. Speaking of your apostolate I did not fail at that time to call to your attention the necessity that is found within the evangelizing action of the Church to promote the justice, connected with world peace, which is an aspiration of all peoples. But this action must be exercised in conformity with your vocation as religious and priests, without confusing the tasks proper to priests with those that are proper to lay people, and without giving in to the “temptation to reduce the mission of the Church to the dimensions of a simply temporal project . . . (to reduce) the salvation of which she is the messenger . . . to material well-being”. This is the magnificent field of an apostolate open before you, to work with renewed zeal, faithful to the mandate received from the Pope, under the leadership of the new Superior General, and in close collaboration among yourselves.
The generous realization of this ideal will increase ever more your apostolic thrust; it will help you to overcome the difficulties that in the mysterious plan of Providence are usually connected with the works of the Lord; and it will raise up numerous vocations of generous young men who, listening to the voice of the Holy Spirit, desire also today to consecrate their own lives for an ideal which deserves to be lived and thus to cooperate actively in the divine work of the redemption of the world.
Hawn hu kliem il-Papa fi traduzzjoni tagħna fil-lingwa Maltija.
7. Waqt li tkellimt dwar l-apostolat tagħkom ma nqastx f’dik l-okkażjoni li niġbed l-attenzjoni tagħkom il-bżonn intrinsiku fl-azzjoni evanġelizzatriċi tal-Knisja li tippromwovi l-ġustizzja, marbuta mal-paċi mondjali, li għaliha l-popli kollha jaspiraw. Imma din l-azzjoni trid tkun eżerċitata f’konformità mal-vokazzjoni tagħkom ta’ reliġjużi u saċerdoti, mingħajr ma tħawdu d-dmirijiet li jmissu lis-saċerdoti ma dawk li jmissu lil-Lajċi, u mingħajr ma ċċedu għat-“tentazzjoni li tirriduċu l-missjoni tal-Knisja għad-dimensjonijiet ta’ sempliċi proġett temporali . . . (li tirriduċu) s-salvazzjoni li tagħha hi messaġġiera . . . għall-benesseri materjali” (Pawlu VI, Evangelii Nuntiandi, 32). Dan huwa l-qasam manifiku ta’ apostolat li jinfetaħ quddiemkom, biex taħdmu b’żelu mġedded, fidil għall-mandat riċevut mill-Papa, taħt it-tmexxija tas-Superjur ġenerali l-ġdid u f’kollaborazzjoni stretta bejnietkom.
It-twettiq ġeneruż ta’ dan l-ideal iżid dejjem iktar il-momentum apostoliku tagħkom; jgħinkom biex tegħlbu d-diffikultajiet li fil-pjan misterjuż tal-Providenza huma soltu marbutin mal-opra tal-Mulej; u jqajjem vokazzjonijiet numerużi ta’ żgħażagħ ġenerużi li, billi jisimgħu leħen l-Ispirtu Santu, jixtiequ llum ukoll jikkonsagraw ħajjithom għal ideal li jimmerita li jkun migħux u hekk jikkoperaw fl-opra divina tar-Redenzjoni tad-dinja.
8. ¡La Redención del mundo! Y he aquí que vuestra Congregación General se celebra en coincidencia con el Año Santo extraordinario, durante el cual la Iglesia trata de vivir con mayor intensidad el misterio de la Redención; precisamente vuestra vocación consiste en seguir de cerca a Cristo, Redentor del mundo, en ser cooperadores suyos para la redención de todo el mundo; consiguientemente vosotros debéis destacaros en el servicio del Rey divino, como reza la ofrenda que concluye la contemplación del Reino de Cristo en los Ejercicios Espirituales de San Ignacio.
¡Hermanos amadísimos! Sea éste, para vosotros, el fruto especial del Año jubilar; un renovado impulso a vuestra vocación, que os invita por encima de todo a la conversión personal: “Abrid las puertas al Redentor”, dejaos penetrar por el amor de Cristo y por su Espíritu, procurando actuar cuanto se dice en la plegaria que recomienda San Ignacio en la segunda semana de los Ejercicios: “Conocer íntimamente al Señor para que lo amemos y sigamos cada vez más de cerca”. El conocimiento íntimo, el amor fuerte y el seguimiento del Señor desde cerca son el alma de vuestra vocación. En otras palabras, debéis ser una Compañía de contemplativos en la acción que se esfuerzan en todo por ver, conocer y experimentar a Cristo, por amarlo y hacerlo amar, por servirlo en todo y en todos y por seguirlo hasta la Cruz.
Por otra parte, no se conoce al Señor – y vosotros que sois maestros de vida espiritual lo enseñáis a los demás – sin ponerse al mismo tiempo, con total docilidad y abandono, bajo la influencia del Espíritu Santo, que Cristo ha derramado sobre la humanidad como un río majestuoso y perenne. Por esto mismo, como hemos oído en el Evangelio de San Juan, Cristo nos llama para que vayamos a El y bebamos: Si quis sitit veniat ad me et bibat. Esta sed debe impulsaros a entrar en la intimidad con Cristo para contemplar con El al Padre celestial y de allí sacar la fuerza, la luz, la perseverancia, la fidelidad para la acción exterior.
Para llegar a esta contemplación, San Ignacio os pide ser hombres de oración, para ser también maestros de oración; asimismo que seáis hombres de mortificación, para ser a la vez signos visibles de los valores evangélicos. La austeridad de la vida pobre y sencilla sea signo de que vuestro único tesoro es Cristo; la renuncia, con gozosa fidelidad, a los afectos familiares sea signo fecundo de amor universal que abre puramente vuestros corazones a Cristo y a los hermanos; la obediencia por motivos de fe sea signo de vuestra estrecha imitación de Cristo que se ha hecho obediente hasta la muerte de Cruz: la unión de los ánimos en una vida comunitaria fraternamente vivida, superando toda eventual oposición y contraste, sirva de ejemplo en la Iglesia, en este año en que celebramos no sólo el Jubileo de la Redención, sino también el Sínodo de la Reconciliación.
Os pido asimismo que en este renovado compromiso de vida religiosa ejemplar sean formados desde el noviciado los jóvenes reclutados para vuestra Compañía.
Hawn hu kliem il-Papa fi traduzzjoni tagħna fil-lingwa Maltija.
8. Ir-Redenzjoni tad-Dinja! U hawn hu li l-Kongregazzjoni ġenerali qiegħda tkun iċċelebrata f’konnessjoni mas-Sena Mqaddsa straordinarja, li matulha l-Knisja tfittex li tgħix b’intensità ikbar il-misteru tar-Redenzjoni; il-vokazzjoni tagħkom tikkonsisti preċiżament fli ssegwu mill-qrib lil Kristu, Redentur tad-dinja, fli tkunu kollaboraturi tiegħu għar-redenzjoni tad-dinja kollha; għalhekk intom jeħtieġ tiddistingwu ruħkom fis-servizz tas-Sultan divin, kif tgħid l-offerta li tikkonkludi l-kontemplazzjoni tas-Saltna ta’ Kristu fl-Eżerċizzi spiritwali ta’ Sant’Injazju.
Ħuti għeżież! Ikun dan, għalikom, il-frott paerikolari tas-Sena Ġubilari; impuls imġedded lill-vokazzjoni tagħkom, li jistedinnkom qabel kollox għall-konverżjoni personali: “Iftħu bwiebkom lir-Redentur”, ħallu li tkunu ppenetrati mill-imħabba ta’ Kristu u mill-Ispirtu tiegħu, billi tagħmlu mod li tattwaw dak li jgħid fit-talba li jirrakkomanda Sant’Injazju fit-tieni ġimgħa tal-Eżerċizzi: “Agħrfu b’mod intimu l-Mulej biex tħobbuh u ssegwuh dejjem iktar mill-qrib”, L-għarfien intimu, l-imħabba profonda u s-segwenza mill-qrib huma r-ruħ tal-vokazzjoni tagħkom. Fi kliem ieħor, fl-azzjoni intom għandkom tkunu Kumpanija ta’ kontemplattivi, li jisfurzaw f’kollox biex jaraw, jagħrfu u jisperimentaw lil Kristu, li jħobbuh u jagħmlu li jkun maħbub, li jaqduh f’kollox u f’kulħadd u li jsegwuh sas-Salib.
Minn band’oħra, ma tistax tagħraf il-Mulej – u intom għalliema tal-ħajja spiritwali dan tgħallmuh lill-oħrajn – mingħajr ma tqiegħdu fl-istess ħin, bi ħlewwa u abbandun totali, taħt l-influwenza tal-Ispirtu Santu, li Kristu sawwab fuq l-umanità bħal xmara, majjestuża u perpetwa. Għal dan il-għan, kif smajna fil-Vanġelu ta’ San Ġwann, Kristu jsejħilna sabiex inmorru għandu u nixorbu: “Si quis sitit veniat ad me et bibat”. Dan l-għatx għandu jimbuttana biex nidħlu fl-intimità ta’ Kristu biex miegħu nikkuntemplaw lill-Missier ċelesti u minn hemm niksbu l-qawwa, id-dawl, il-perseveranza, il-fedeltà għall-azzjoni esterna. Biex taslu għal din il-kontemplazzjoni, Sant’ Injazju jitlobkom tkunu rġiel tat-talb, biex tkunu wkoll għalliema tat-talb; li tkunu wkoll irġel ta’ mortifikazzjoni, biex tkunu wkoll sinjali viżibbli tal-valuri evanġeliċi. Jalla l-awsterità ta’ ħajja fqira u sempliċi tkun sinjal li l-uniku teżor tagħkom huwa Kristu, iċ-ċaħda, b’fedeltà ferrieħa, għall imħabbiet familjari jalla tkun sinjal fertili tal-imħabba universali li b’purezza tiftaħ qlubkom lil Kristu u lil ħutkom; jalla l-ubbidjenza minħabba l-fidi tkun sinjal strett ta’ Kristu li kien ubbidjenti sal-mewt tas-Salib; l-għaqda tal-erwieħ f’ħajja komunitarja migħuxa b’mod fratern, waqt li tegħleb kull oppożizzoni u kuntrast li jistgħu jinqalgħu, issrvi ta’ eżempju fil-Knisja, f’din is-sena li fiha qegħdin niċċelebraw mhux biss il-Ġublew tar-Redenzjoni imma wkoll is-Sinodu tar-Rikonċiljazzjoni.
Nitlobkom ukoll li f’dan l-impenn imġedded ta’ ħajja reliġjuża eżemplari jkunu fformati sa min-nivizzjat r-rekluti żgħażagħ għall-Kumpanija tagħkom.
9. He aquí, amadísimos Hermanos, cuanto la circunstancia de este día nos sugiere para común reflexión. Yo abrigo la esperanza de que, en esta Congregación celebrada dentro del Año Jubilar de la Redención, podáis seguir de verdad la voz del Espíritu que os llama: solliciti servare unitatem Spiritus in vinculo pacis.
Con esta fidelidad, la generosidad en el servicio de Cristo Señor, de la Iglesia su esposa, en unión con su Vicario en la tierra, sea siempre la característica de todo verdadero jesuita; sea el estímulo para los trabajos de la Congregación General que hoy comenzáis; sea el compromiso de gobierno del nuevo General que estáis para elegir. Todo esto espera la Iglesia de vosotros; lo espera asimismo el Papa, que participa en este rito solemne, que se une a vosotros en fervientes plegarias y que os bendice implorando con vosotros:
Veni, Sancte Spiritus,
reple tuorum corda fidelium
et tui amoris in eis ignem accende.
Ecco le parole del Papa in una nostra traduzione in lingua italiana.
9. Hawn hu, għeżież ħuti, kemm iċ-ċirkustanza tallum tissuġġerina għar-riflessjoni komuni. Għandi tama li, f’din il-Kongregazzjoni ċċelebrata matul is-Sena Mqaddsa tar-Redenzjoni, tistgħu issegwu fis-sewwa l-leħen tal-Ispirtu li jsejħilkom: “solliciti servare unitatem Spiritus in vinculo pacis”.
Flimkien ma’ din il-fedeltà, il-ġenerożità fis-servizz ta’ Kristu Mulej, tal-Knisja għarusa tiegħu, f’għaqda mal-Vigarju tiegħu fuq l-art tkun dejjem il-karatteristika ta’ kull ġiżwita: tkun l-istimulu għax-xogħlijiet tal-Kongregazzjoni ġenerali li llum se tibdew; tkun l-impenn tal-gvern tal-Ġeneral il-ġdid li sejrin teleġġu. Dan kollu tittama l-Knisja minnkom; jittamah ukoll il-Papa li qiegħed jieħu sehem f’dan it-rit sollenni, li jingħaqad magħkom f’talb imħeġġeġ u li jberikkom waqt li jitlob magħkom.