LJUN XIV
UDJENZA ĠENERALI
Pjazza San Pietru
L-Erbgħa 30 ta’ Settembru 2026
Katekeżi. Il-Vjaġġ Appostoliku fi Franza u fl-UNESCO
Għeżież ħuti, l-għodwa t-tajba u merħba!
Illum nixtieq inkellimkom fuq il-Vjaġġ Appostoliku fi Franza li għamilt fl-aħħar jiem. Kien don kbir għalija u għall-poplu ta’ Alla f’dak il-pajjiż, u tiegħu rrodd ħajr lill-Mulej. Nesprimi mill-ġdid il-gratitudni tiegħi lejn dawk kollha li laqgħuni, Awtoritajiet ċivili u Ragħajja tal-Knisja, u lil dawk, ħafna fil-għadd, li riedu jiltaqgħu mal-Papa jew anki sempliċiment isellmulu fit-toroq, bħala appostlu ta’ Kristu u messaġġier tal-paċi. Grazzi lil kulħadd!
Nixtieq niġbor il-ħsibijiet u l-impressjonijiet – li għadhom ħajjin ħafna – ta’ din iż-Żjara pastorali madwar simbolu kbir uniku: il-Katidral ta’ Notre-Dame ta’ Pariġi. Hemm, filgħaxija tal-ewwel jum, iċċelebrajna l-Għasar tal-Imqaddsa Verġni Marija, liturġija solenni u fl-istess waqt festuża, fejn il-mużika, il-kant u l-ġmiel tat-tempju qanqlu lill-qlub magħquda fit-talb.
Proprju Notre-Dame, bit-traġedja li għadda minnha, jista’ simbolikament idawwal dan il-Vjaġġ appostoliku kollu, u joffri perspettiva li jiena niġbor f’kelma waħda: twelid mill-ġdid.
Il-Katidral ta’ Pariġi, li seba’ snin biss ilu kien jidher midrub għall-mewt minn nirien enormi, issa reġa’ mibni mill-ġdid u isbaħ minn qatt qabel. Dak id-diżastru qanqal reazzjoni pożittiva fuq kull livell, xi wħud jidhru u prattiċi, oħrajn iżjed moħbija, ta’ ordni spiritwali.
Ir-restawr tiegħu kien prova tal-kollaborazzjoni possibbli bejn Knisja, Stat, istituzzjonijiet pubbliċi u soċjetà ċivili. Dan l-atteġġjament ippermettielna nivvalorizzaw bl-aħjar mod il-ġenerożità tal-benefatturi kif ukoll il-kompetenzi tal-professjonisti u tal-ħaddiema. Is-sinerġija b’risq il-ġid komuni għandha tkun l-istil normali tal-istituzzjonijiet, tal-forzi politiċi u soċjali, ta’ dawk li għandhom responsabbiltajiet ċivili u ekonomiċi. Dan huwa l-messaġġ li ridt ngħaddi lill-Awtoritajiet Franċiżi, kif ukoll lill-membri tal-UNESCO, l-Organizzazzjoni tal-Ġnus Magħquda għall-Edukazzjoni, ix-Xjenza u l-Kultura li għandha s-sede tagħha f’Pariġi, u indikajt liema hu l-kriterju fundamentali li fuqu għandna nibnu din il-kollaborazzjoni: id-dinjità tal-persuna umana.
Imma fuq kollox Notre-Dame hu xbieha tal-Knisja ta’ ġebel ħaj, tal-poplu qaddis ta’ Alla.
Interessanti li nipparagunaw b’mod parallel iċ-ċelebrazzjoni tal-Għasar fil-Katidral mal-Velja taż-żgħażagħ li nżammet filgħaxija stess fl-Istadju kbir ta’ Franza f’Pariġi. Żewġ postijiet kompletament differenti minn xulxin, u safrattant żewġ ġrajjiet kumplimentari, kważi magħquda spiritwalment. X’kien li għaqqadhom? Il-Knisja, li mhix magħmula minn ġebel u minn siment, imma minn persuni li jħobbu lil Ġesù Kristu għax ġew maħbuba minnu. F’Notre-Dame kien hemm is-saċerdoti u d-djakni, il-persuni kkonsagrati, l-operaturi pastorali; fl-istadju kien hemm il-ġenerazzjoni ġdida Franċiża: ġdida – biex ngħid hekk – mhux biss fl-età, imma wisq aktar fl-ispirtu, fil-libertà tal-qalb u tal-fidi. Żgħażagħ li kantaw, għajtu, imma li żammew ukoll is-skiet, semgħu. Uċuħ attenti u kommossi, li wrew qlub għatxana għall-verità u l-imħabba. Lilhom għidtilhom bil-ferħ: “Intom il-qaddisin ta’ Franza!”. Din il-Velja kienet sinjal kbir ta’ tama.
L-istess kif kienet – fiċ-ċokon li lil Alla jogħġbu l-aktar – anki l-laqgħa f’Maison Bakhita, dar li tilqa’ fiha lil diversi persuni li għaddejjin minn diffikultà: wieħed mill-ħafna postijiet, frott tal-Vanġelu, fejn ta’ kuljum jimpenjaw ruħhom biex jaqdu bi mħabba lid-dinjità tal-persuna umana.
Madankollu, fil-Knisja ta’ Franza hemm sinjal ta’ twelid mill-ġdid li ilu sejjer bosta snin, jiġifieri għadd notevoli u dejjem jikber ta’ żgħażagħ u adulti li jitolbu l-Magħmudija. Fuq din is-“sorpriża” sabiħa ta’ Alla għaddejja f’Pariġi Assemblea sinodali provinċjali, li fiha intervenejt, u inkuraġġejt il-mixja tal-katekumeni u tan-neofiti, flimkien mal-komunitajiet li minnhom ġejjin.
Avveniment kulminanti taż-żjara tiegħi fil-Kapitali kien il-Quddiesa fil-Place de la Concorde. Hemmhekk is-sinjal ta’ twelid mill-ġdid deher b’mod sorprendenti: l-assemblea liturġika, li fil-Pjazza enormi ġabret flimkien is-saċerdoti, il-kor u ġemgħa kbira sew, infirxet sal-Avenue des Champs Élysées kollha, u waslet sal-Arc de Triomphe u lil hemm. Fil-ħin tat-tqarbin, kulħadd seta’ jersaq lejn l-Ewkaristija, imqassma kullimkien. Dan hu l-veru bini mill-ġdid, ir-restawr tal-Knisja li Alla biss jista’ jagħmel, għall-interċessjoni tal-Verġni Marija.
Allura kienet ħaġa naturali u doveruża li, wara Pariġi, jiena mort pellegrin f’Lourdes, nagħti qima lil Omm il-Knisja, Marija, dik li fis-siegħa tal-passjoni u tal-mewt iżżomm mixgħul il-musbieħ tal-fidi u tat-tama. F’Lourdes il-Mulej, permezz tal-għożża materna tal-Verġni Marija, jagħti lil kulħadd, pellegrini u speċjalment morda fil-ġisem u fir-ruħ, messaġġ ta’ tama u ta’ twelid mill-ġdid. Messaġġ li ridt nerġa’ nniedi b’mod miftuħ: kull ħajja umana, f’kull qagħda, anki tal-ikbar dgħufija, għandha d-dinjità invjolabbli tagħha u jixirqilha li tiġi kkurata, imsieħba, imserrħa mit-tbatija b’kompassjoni umana u bl-għajnuna tal-mezzi offruti mix-xjenza. Għalhekk Lourdes tirrappreżenta għad-dinja kollha santwarju taċ-ċiviltà tal-imħabba. F’dan il-kuntest iltqajt ma’ xi persuni vittmi ta’ abbużi u tlabthom l-għajnuna biex jgħinuni nesprimi wkoll lil vittmi oħra r-rieda tiegħi u tal-Knisja kollha li tismagħhom u timxi magħhom huma u jfittxu l-fejqan, waqt li nagħrfu t-tbatija kkawżata f’ħajjithom u naħdmu għall-prevenzjoni tal-abbużi.
It-tielet u l-aħħar tappa tal-Vjaġġ appostoliku kienet il-belt ta’ Metz, f’reġjun ta’ Franza u tal-Ewropa mifni mit-Tieni Gwerra Dinjija. Hemmhekk ħadem Robert Schuman, wieħed mill-persuni li l-aktar nebbħu l-proċess ta’ unifikazzjoni Ewropea. L-Ewropa tal-lum twieldet proprju bħala proġett ta’ paċi wara l-qerda tal-gwerra. Nistgħu ngħidu li dak li seħħ f’Notre-Dame ta’ Pariġi bin-nirien, kien seħħ fl-Ewropa bit-Tieni Gwerra Dinjija. U l-Ewropa twieldet mill-ġdid, imsejsa fuq dawk il-prinċipji ta’ demokrazija, solidarjetà u fraternità fost il-popli li huma midjuna qatigħ lejn l-għeruq Insara tagħha. Illum ukoll hu fuq pedamenti bħal dawn u b’din il-ħajja li jagħti l-proġett tal-Ewropa, li aħna nistgħu niġġeddu, f’dinja ħafna iżjed globalizzata, fejn id-djalogu interreliġjuż għandu rwol ta’ importanza kbira. Għalhekk, f’Metz, iltqajt mar-rappreżentanti tad-diversi tradizzjonijiet reliġjużi, li fil-preżenza tiegħi qraw u ffirmaw l-“Appell ta’ Metz” għad-djalogu u l-paċi.
Għeżież, it-tema taż-Żjara pastorali tiegħi fi Franza kienet “Pour que le monde ait la vie”, “Biex id-dinja tgħix” (ara Ġw 6:51). Hu kliem Ġesù, li jiġbor fih il-missjoni kollha tiegħu ta’ salvazzjoni u li, matul il-Vjaġġ, esprima b’mod sħiħ is-sens evanġeliku ta’ kull laqgħa. Issa hu jnebbaħ it-talb tagħna, aħna u nitolbu lil Alla li din il-ġrajja tħalli frott kotran u fit-tul.