Qari tas-Solennità tal-Ġisem u d-Demm ta’ Ġesù

Print Friendly, PDF & Email

It-Tieni Ħadd fuq Għid il-ĦamsinIl-Ġisem u d-Demm ta’ ĠesùSolennità

Qari I

Ħareġ bil-ħobż u l-inbid.

Ġen 14:18-20

Qari mill-Ktieb tal-Ġenesi

F’dak iż-żmien, Melkisedek, sultan ta’ Salem, li kien qassis ta’ El-għeljon, Alla l-għoli, ħareġ bil-ħobż u l-inbid. U bierek lil Abram u qallu:

“Imbierek Abram minn Alla l-għoli,

li għamel is-sema u l-art.

U mbierek Alla l-għoli

li reħa f’idejk l-għedewwa tiegħek”.

U Abram tah l-għexur minn kollox.

Il-Kelma tal-Mulej.

R/. Irroddu ħajr lil Alla.

Salm Responsorjali

Salm 109(110):1,2,3,4

R/.(4bc): Inti qassis għal dejjem bħal Melkisedek.

Il-kelma tal-Mulej lil Sidi:

“Oqgħod fuq leminti,

sa ma nqiegħed l-għedewwa tiegħek

mirfes taħt riġlejk”. R/.

Ix-xettru tal-qawwa tiegħek

jibgħat il-Mulej minn Sijon:

aħkem f’nofs l-għedewwa tiegħek! R/.

Tiegħek is-setgħa sa minn twelidek

fuq l-għoljiet imqaddsa,

sa minn qabel is-sebħ

bħan-nida jien nissiltek. R/.

Ħalef il-Mulej, u ma jisgħobbx bih:

“Inti qassis għal dejjem

bħal Melkisedek!”. R/.

Qari II

Kull meta tieklu u tixorbu, ixxandru l-mewt tal-Mulej.

1 Kor 11:23-26

Qari mill-Ewwel Ittra ta’ San Pawl Appostlu lill-Korintin

Ħuti, jien irċevejt mingħand il-Mulej it-tagħlim li għaddejt lilkom, jiġifieri, li l-Mulej Ġesù, fil-lejl li fih kien ittradut, ħa l-ħobż u wara li radd il-ħajr qasmu u qal: “Dan hu ġismi li jingħata għalikom; agħmlu dan b’tifkira tiegħi”.

Hekk ukoll għamel bil-kalċi wara li kiel u qal: “Dan il-kalċi hu l-patt il-ġdid b’demmi; agħmlu dan kull meta tixorbu, b’tifkira tiegħi”.

Mela kull meta tieklu dan il-ħobż u tixorbu dan il-kalċi, intom ixxandru l-mewt tal-Mulej sa ma jiġi.

Il-Kelma tal-Mulej.

R/. Irroddu ħajr lil Alla.

Sekwenza

Is-sekwenza tista’ ma tingħadx. Tista’ wkoll tingħad fil-forma l-qasira li tibda: Dan ħobż l-anġli, magħmul ikel.

Faħħar, Sijon, lill-Feddej,

ir-ragħaj tiegħek u l-mexxej,

bl-innijiet u bl-għana.

Ibqa’ faħħru daqskemm tista’,

għax hu ’l fuq minn kull tifħir,

qatt ma tfaħħru kemm jistħoqqlu.

Għat-tifħir ħaġa tal-għaġeb,

il-ħobż ħaj li jagħti l-ħajja,

hawn quddiemna f’dan il-jum.

Dak il-ħobż li fuq il-mejda

lill-appostli fl-ikla mqaddsa

kien ingħata biex jikluh.

Ikun sħiħ it-tifħir tiegħek,

b’qalb ferrieħa, b’leħen għoli,

ikun jixraq ferħ ir-ruħ.

Għax dal-jum ta’ festa kbira,

ta’ dik l-ikla hu t-tifkira,

meta saret l-ewwel darba.

F’dina l-ikla s-Sultan tagħna,

l-Għid il-ġdid tal-liġi l-ġdida,

temm għalkollox l-Għid qadim.

Il-qadim twarrab mill-ġdid,

dak li hu ġie flok ix-xbieha,

id-dawl biegħed dlam il-lejl.

Dak li twettaq fl-Aħħar Ċena,

Kristu ried jibqa’ jiġġedded,

biex ikun tifkira tiegħu.

Imgħallmin b’tagħlim imqaddes,

nibdlu l-ħobż u l-inbid tagħna

b’sagrifiċċju għas-saħħa tagħna.

Twemmin ġdid lilna l-Insara,

li dal-ħobż jinbidel f’Ġisem,

u l-inbid jinbidel f’Demm.

Dak li ma tarax jew tifhem,

it-twemmin isaħħu u jwettqu

fuq kull ordni tan-natura.

Taħt xbihat fejn aħna nilmħu

mhux il-ħajja, imma sinjali,

jinħbew ħwejjeġ hekk għeżież.

Ikel Ġismu, xorb hu Demmu;

iżda Kristu sħiħ hemm moħbi

taħt kull waħda mix-xbihat.

Sħiħ jittiekel Kristu kollu,

bla jitkisser, bla jitfarrak,

bla jinqasam minn min jieħdu.

Jieklu elf u jiekol wieħed,

kemm ħa dan, hekk jieħdu huma,

bla jintemm meta jittiekel.

Jieklu t-tajba, jieklu l-ħżiena;

imma ’l dawk iġib il-ħajja,

lil dawn jixħet fit-telfien.

Mewt għall-ħżiena, ħajja għat-tajba,

ara kif jinbidel fihom,

għalkemm jieħdu l-istess ikel.

Meta l-Ostja tkun maqsuma,

la tibżax, imm’inti ftakar,

taħt ix-xbieha ta’ kull farka

hemm jinsab daqs fl-Ostja sħiħa.

Ebda ksur ma jsir fi Kristu;

biss ix-xbieha tkun miksura:

u b’dal-ksur xejn ma jitnaqqas

f’Dak li hu taħt din ix-xbieha.

* * *

Dan ħobż l-anġli, magħmul ikel

għall-bnedmin fit-triq tal-ħajja,

ikel bnin għall-ulied kollha,

li m’għandux fix-xejn jintrema.

Bi xbihat kien ilu mħabbar,

f’dik l-offerta ta’ Iżakk,

fil-ħaruf li nqatel fl-Għid,

u fil-manna tad-deżert.

Int ragħaj tajjeb, ħobż tassew,

Ġesù tagħna, ħenn għalina;

int itmagħna u ħarisna:

inti lilna l-ġid urina

fl-art imbierka tal-ħajjin.

Int li taf u tista’ kollox,

li titmagħna hawn f’dil-ħajja,

hemm agħmilna lkoll imsieħba,

f’għaqda waħda lkoll werrieta

mal-qtajjiet tal-qaddisin.

Ammen. Hallelujah.

Lauda Sion Salvatorem,

lauda ducem et pastorem,

in hymnis et canticis.

Quantum potes, tantum aude:

quia maior omni laude,

nec laudare sufficis.

Laudis thema specialis,

panis vivus et vitalis

hodie proponitur.

Quem in sacræ mensa cenæ,

turbæ fratrum duodenæ

datum non ambigitur.

Sit laus plena, sit sonora,

sit iucunda, sit decora

mentis iubilatio.

Dies enim sollemnis agitur,

in qua mensæ prima recolitur

huius institutio.

In hac mensa novi Regis,

novum Pascha, novæ legis,

phase vetus terminat.

Vetustatem novitas,

umbram fugat veritas,

noctem lux eliminat.

Quod in cena Christus gessit,

faciendum hoc expressit

in sui memoriam.

Docti sacris institutis,

panem, vinum in salutis

consecramus hostiam.

Dogma datur christianis,

quod in carnem transit panis,

et vinum in sanguinem.

Quod non capis, quod non vides,

animosa firmat fides,

præter rerum ordinem.

Sub diversis speciebus,

signis tantum et non rebus,

latent res eximiæ.

Caro cibus, sanguis potus:

manet tamen Christus totus

sub utraque specie.

A sumente non concisus,

non confractus, non divisus:

integer accipitur.

Sumit unus, sumunt mille:

quantum isti, tantum ille:

nec sumptus consumitur.

Sumunt boni, sumunt mali:

sorte tamen inæquali,

vitæ vel interitus.

Mors est malis, vita bonis:

vide paris sumptionis

quam sit dispar exitus.

Fracto demum sacramento,

ne vacilles, sed memento

tantum esse sub fragmento,

quantum toto tegitur.

Nulla rei fit scissura:

signi tantum fit fractura,

qua nec status, nec statura

signati minuitur.

Ecce panis angelorum,

factus cibus viatorum:

vere panis filiorum,

non mittendus canibus.

In figuris præsignatur,

cum Isaac immolatur,

agnus Paschæ deputatur,

datur manna patribus.

Bone pastor, panis vere,

Iesu, nostri miserere:

Tu nos pasce, nos tuere,

Tu nos bona fac videre

in terra viventium.

Tu qui cuncta scis et vales,

qui nos pascis hic mortales:

tuos ibi commensales,

coheredes et sodales

fac sanctorum civium.

Amen. Alleluia.

Akklamazzjoni qabel l-Evanġelju

Ġw 6:51

Hallelujah. R/. Hallelujah.

Jiena hu l-ħobż il-ħaj, li niżel mis-sema, jgħid il-Mulej;

jekk xi ħadd jiekol minn dan il-ħobż jgħix għal dejjem.

R/. Hallelujah.

Evanġelju

Kulħadd kiel u xaba’.

Lq 9:11b-17

Qari mill-Evanġelju skont San Luqa

F’dak iż-żmien, Ġesù qagħad ikellem il-folol fuq is-Saltna ta’ Alla, u fejjaq lil dawk li kienu jeħtieġu l-fejqan. Il-jum kien wasal biex jintemm. Resqu lejh it-Tnax u qalulu: “Ibgħathom in-nies ħa jmorru fl-irħula u r-rziezet tal-qrib biex isibu fejn jistrieħu u jieklu xi ħaġa, għax hawnhekk qegħdin f’post imwarrab”.

Iżda hu qalilhom: “Agħtuhom intom x’jieklu”. Qalulu: “Ma għandniex aktar minn ħames ħobżiet u żewġ ħutiet, jekk għall-inqas ma mmorrux aħna stess nixtru l-ikel għal dawn in-nies kollha!”.

Għax kien hemm madwar il-ħamest elef raġel. U qal lid-dixxipli tiegħu: “Qegħduhom bilqiegħda ħamsin ħamsin”. Hekk għamlu, u qiegħdu lil kulħadd bilqiegħda.

Imbagħad ħa l-ħames ħobżiet u ż-żewġ ħutiet, rafa’ għajnejh lejn is-sema, berikhom u qasamhom, u tahom lid-dixxipli biex inewluhom lin-nies. U kulħadd kiel u xaba’ u l-bċejjeċ tal-ħobż li kien fadal ġabruhom fi tnax-il qoffa.

Il-Kelma tal-Mulej.

R/. Tifħir lilek, Kristu.

%d bloggers like this: