LJUN XIV
UDJENZA ĠENERALI
Bażilika ta’ San Pietru
L-Erbgħa 26 ta’ Awwissu 2026
Id-Dokumenti tal-Konċilju Vatikan II
II. Kostituzzjoni Sacrosanctum Concilium
8. Il-motivazzjonijiet tar-riforma liturġika
Għeżież ħuti,
F’din l-aħħar katekeżi dwar il-Kostituzzjoni Sacrosanctum Concilium, nixtieq li llum nieqaf ftit fuq ir-raġunijiet li għalihom il-Padri konċiljari riedu jippromovu riforma fil-liturġija. F’dan is-sens, tista’ ddawwalna t-tielet Ittra mill-Konċilju li l-Kardinal Giovanni Battista Montini, li dak iż-żmien kien Arċisqof ta’ Milan, bagħat fit-28 ta’ Ottubru 1962 lill-fidili tal-Knisja tiegħu. Il-liturġija – huwa kiteb – “hi espressjoni sinċiera kemm tad-divin u kemm tal-uman. Hija lingwaġġ. Hija minn banda għodda ta’ tagħlim divin, hija leħen ta’ kollokju ma’ Alla. Huwa ċar li hi ma jistax ma jkollhiex funzjoni didattika, u ma tistax ma toffrix lill-fidi u lill-pjetà l-possibbiltà li tesprimi ruħha b’intelliġibbiltà spontanja”.[1] Imqanqal minn dawn il-konvinzjonijiet, il-futur Papa San Pawlu VI stqarr li l-fidili “ma jistgħux u ma għandhomx jibqgħu iżjed fommhom sieket u passivi. Il-preżenza materjali tagħhom ma tistax taqbel mal-assenza spiritwali tagħhom”.[2]
Aktar