Mill-Konċilju Vatikan II sal-fażi ta’ Implimentazzjoni tas-Sinodu dwar is-Sinodalità
Il-prattika tas-sinodi fil-Knisja mhijiex xi żvilupp riċenti. Sa mill-ewwel sekli tal-Kristjaneżmu, l-Isqfijiet kienu jinġabru flimkien biex jiddixxernu kwistjonijiet ta’ duttrina, dixxiplina u ħajja pastorali, fuq il-mudell tal-laqgħa tal-Appostli f’Ġerusalemm kif irrakkontata fl-Atti tal-Appostli (Atti 15).
Matul is-sekli, il-Knisja ċċelebrat bosta sinodi lokali, provinċjali u konċilji ekumeniċi li sawru l-ħajja tagħha. Dan l-artiklu, madankollu, jiffoka fuq kapitlu aktar reċenti f’din l-istorja twila, it-tiġdid tas-Sinodu tal-Isqfijiet wara l-Konċilju Vatikan II u l-iżvilupp tiegħu sal-fażi attwali tal-implimentazzjoni tas-Sinodu dwar is-Sinodalità.
Għalkemm il-prattika tas-sinodi għandha għeruqha fl-ewwel sekli tal-Knisja, is-Sinodu tal-Isqfijiet kif nafuh illum huwa wieħed mill-aktar frott importanti tal-Konċilju Vatikan II. Huwa ġie mwaqqaf biex isaħħaħ il-komunjoni bejn il-Papa u l-Isqfijiet tad-dinja kollha, u biex il-Knisja tkun tista’ tiddixxerni flimkien quddiem l-isfidi pastorali ta’ kull żmien.
Illum, sittin sena wara t-twaqqif tiegħu, is-Sinodu daħal f’fażi ġdida, dik tal-implimentazzjoni tas-Sinodu dwar is-Sinodalità, li għandha twassal għall-Assembleji Ekkleżjali tal-2027–2028.
Aktar