Minn Dun Pawl Sciberras
It-tifħir lil Alla hu wieħed mill-forom tat-talb li nsibu fil-Bibbja, flimkien mat-talb propju (petizzjoni), ta’ tpattija jew ta’ ndiema, u ta’ radd il-ħajr. Ħafna drabi t-tifħir u r-radd il-ħajr insibuhom flimkien; fil-fatt, bħala forma letterarja jaqblu ħafna bejniethom bid-differenza li fit-tifħir infaħħru ’l Alla għal dak li hu fih innifsu, għas-setgħa, il-kobor u għall-attributi tiegħu kollha; fir-radd il-ħajr nagħrfu dak li għamel magħna u għalina u ta’ dan niżżuh ħajr. F’ħafna testi ż-żewġ sentimenti, tat-tifħir u r-radd il-ħajr, insibuhom flimkien bħala sinonimu (Salmi 35,18; 69,31; 109,30). It-tifħir hu l-isfog tal-qalb tal-bniedem li jagħraf lil Alla u l-kobor tiegħu. Jagħraf lil Alla fil-ħolqien. Hu u jħares lejn il-ħlejjaq ta’ madwaru u jara l-ġmiel u l-kobor tagħhom, jintrefa’ lejn Alla li għamilhom u jinfexx f’innijiet ta’ tifħir. “Mulej, Sid tagħna, kemm hu kbir ismek fl-art kollha! … Inħares lejn is-smewwiet, għemil subgħajk, il-qamar u l-kwiekeb li int qegħedt fihom!” (Salm 8,1.4).
Aktar