Vanġelu (Ġw 10, 27-30): Biex nifhmu s-silta tal-lum, hemm bżonn naraw il-kuntest fejn intqal dan il-kliem. Ġesu’ kien miexi fit-Tempju taħt il-portiku ta’ Salamun. Hawn kienu jinġabru ir-rabbini biex jinterpretaw it-Torah lil min ikollu xi kustjoni fuq xi ħaġa. Il-kapijiet tal-Lhud ġa kienu qatgħuha li joqtluh, għalhekk kif rawh riesaq, daru miegħu biex jaraw isibux xi ħaġa f’dak li jgħid biex jixluh biha. Kienet il-festa tal-konsagrazzjoni (Ħanukka), festa tad-dawl li kienet iddum ġimgħa u li fiha jippurifikaw it-Tempju. Dan kien sar l-ewwel darba minn Ġuda Makkabew (165 BC) wara li l-Lhud ħelsu mill-jasar tas-Selewċi li kienu pprofanaw it-tempju. F’dil-festa jużaw menora ta’ disa’ xemgħat mhux seba’.
- Il-kbarat saqsew lil Ġesu’: “Kemm se ddum taqlgħalna ruħna? Jekk inti l-Messija għidilna biċ-ċar” (Ġw 10, 24) i.e. “Wara li ħlisna mis-Selewċi issa waqajna taħt ir-Rumani. Mela jekk int il-Messija, meta se teħlisna minn dawn il-pagani?” Ġesu’ weġibhom: “L-għemejjel li nagħmel f’isem Missieri jixhdu għalija. Iżda intom ma temmnux għax m’intomx min-ngħaġ tiegħi” (10. 25-26). Ġieli għajjarhom ħallelin, merċenarji u lpup. Żgur ma kinux il-ħrief ġwejda li bihom Kristu ried jibni dinja ġdida. Kienu jmexxu bil-kriterji tad-dinja l-qadima fejn iż-żgħar iridu joqgħodu mjassrin mill-kbar f’ambjent ta’ bhejjem selvaġġi, fejn bniedem komuni ma kienx jiswa aktar minn par sandli. Il-Lhud kienu qed jistennew Messija qawwi li jiggwida l-poplu Lhudi biex jaħkem fuq popli oħra bil-forza, ikollhom ħafna skjavi u huma jgħixu paxxuti. Għalhekk evita l-mistoqsija tagħhom u għamel il-punt li ried jisħaq fuqu: “Il-Messija veru m’għandu x’jaqsam xejn mal-Messija ta’ moħħkom. In fatti, Hu l-oppost tar-renju tal-ilpup. Il-ħaruf ġwejjed se jkun li jmexxi dar-renju,” i.e. ir-ragħaj stess se jkun hu wkoll ħaruf (Apok.).
- “In-ngħaġ tiegħi jisimgħu leħni.” Illum il-festa tar-Ragħaj it-tajjeb, ir-Ragħaj is-sabiħ. Biex wieħed ikun segwaċi ta’ dan ir-ragħaj jiħtieġ: (i) jagħraf u jisma’ leħnu. Kull Lhudi tliet darbiet kuljum jgħid it-talba Xema’: “Isma’, O Israel: il-Mulej hu Alla tagħna, uniku. Ħobb ‘l Alla tiegħek…. bil-ġid kollu tiegħek.” L-allat Griegi ma kienx jinpurtahom min-nies, aħseb u ara kemm kienu se jkellmuhom. Imma Alla ta’ Israel jinvolvi ruħu f’ħajjet il-bnedmin, u jkellimhom biex jurihom it-triq li twassal għall-ferħ. Il-verb Xema’ fil-Bibbja nsibuha aktar minn mitt darba. Biex wieħed ikollu relazzjoni tajba m’Alla jiħtieġ li jisma’ u jqiegħed fil-prattika dak li jisma’, b’fiduċja kbira li Alla mhux se jqarraq. Hu bħal dak il-missier li jagħmel premura m’ibnu għax iħobbu, jixtieqlu l-ġid u jrid jarah kuntent. Jitolbu jisma’ minnu, imma ma jinponix. Iħallih fil-liberta’. Tisma’ hawn tfisser “tagħżel li tgħix”, fil-waqt li ssodd widnejk tfisser “tagħżel il-mewt.” Fost l-ilħna li nisimgħu llum, jiħtieġ nagħrfu l-leħen ta’ dan ir-Ragħaj. Dan nagħmluh billi nżommu qalbna safja biex l-Ispirtu Qaddis jgħallimna d-dixxerniment: “Henjin ta’ qalbhom safja għax jaraw (jagħrfu) ‘l Alla.” (ii) “U jiena nagħrafhom”. “Tagħraf, taf” lil xi ħadd fis-sens Bibliku, ifisser ikollok relazzjoni bħal ta’ għarus u għarusa. Dawn jaqsmu l-istess ħolm, xewqat u ppjanar għall-futur. Koppja bħal din ikunu jafu sew lil xulxin, ikunu rigal għal xulxin, jikkomunikaw fuq kull livell u jagħtu mħabbithom lil xulxin. Ġesu’ juża dal-verb (nagħraf) biex juri r-rapport li se jkun hemm bejn il-Ħaruf u l-ħrief l-oħra li jaċċettaw it-tagħlim u l-proposti tiegħu. Min jgħid li jemmen imma m’għandux dir-relazzjoni ta’ namur mal-Mulej, għandu fidi dgħajfa ħafna. (iii) “U huma jimxu warajja.”
- Lil dawn il-ħrief Ġesu’ jwiegħed: (i) “Nagħtihom il-ħajja ta’ dejjem.” Din mhiex il-ħajja bijoloġika imma dik tal-Etern. Din mhux xi ħaġa tal-futur biss, imma ġa bdiet minn issa, i.e. għandna l-ħajja li tawna l-ġenituri u l-ħajja eterna li tana r-Ragħaj appena qtajniha li nidħlu fil-merħla tiegħu. Meta tispiċċa l-ewwel waħda, it-tieni tilħaq il-milja tagħha wara li tul ħajjitna nkunu ssilitna biex niżviluppawha kemm jista’ jkun. Nistgħu nxebbħu dawn iż-żewġ ħajjiet hekk: tal-ewwel mal-ħajja ta’ tarbija fil-ġuf li tiżviluppa kuljum; l-oħra, meta l-fetu jimmatura, joħroġ mill-ġuf u jibda jgħix f’dinja oħra. (ii) “U huma ma jintilfu qatt.” Meta ħafna minna jħossu li dil-ħajja waslet fit-tmiem, jippruvaw igawdu kull minuta. Ir-ragħaj jgħidilna: “Tintrabtux ma’ dil-ħajja għax titilfuha. Minn flok offruha bħala rigal għall-oħrajn, u hekk jgħix fikom l-Iben t’Alla li mhu se jħallikom tintilfu QATT. (iii) “U minn idejja ma jaħtafhomli ħadd.” Hawn ħafna ħallelin u lpup. Dejjem hemm il-periklu li dawn jidħku b’xi ħrief biex jimxu warajhom. B’din il-wiegħda għandna ċ-ċertezza li l-Imħabba kbira bla tarf t’Alla hija akbar min-nuqqasijiet u d-debulizzi tagħna, tant li ebda lupu mhu se jaħtafna minn dirgħajn il-Missier Etern.
- “Jien u l-Missier aħna ħaġa waħda.” Din hi komunjoni u għaqda perfetta. L-Iben iwettaq l-unika proġett ta’ mħabba tal-Missier, f’sintonija sħiħa miegħu. Il-messaġġ tal-lum hu: Din l-Imħabba kbira tal-Missier u l-Iben għalina hija r-raġuni tal-ferħ kbir li qed inħossu f’dawn il-festi tal-Għid.
Sors: lachiesa.it/liturgia/omelie/padrefernandoarmellini