Lectio Divina tas-16-il Ħadd. Sena “Ċ”


Vanġelu (Lq 10, 38-42): Betanja tinsab tliet kilometri ‘il bogħod minn Ġersualem, in-naħa ta’ Lvant tal-Ġetsemani. Hawn kienet toqgħod familja mhux tas-soltu: tliet aħwa mhux miżżewġin. Skont Luqa u Ġwanni, din kienet xempju ta’ komunita’ li tilqa’ lil Ġesu u l-Vanġelu tiegħu. F’Ġerusalem, Ġesu kien jikkumbatti mal-Iskribi u l-Fariżej għax, b’ras iebsa, riedu jkomplu bil-prattika tar-reliġjon kif fassluha huma. Din ħaġa li m’għoġbitx lill-Missier. Minn flok,  riedhom jagħtu aktar importanza  lill-bżonnijiet tal-proxxmu, kif rajna l-Ħadd li għadda.

  1. Wara jum tipiku bħal dan għal Ġesu, kien jiħtieġ x’imkien fejn jiġi milqugħ f’ambjent familjari, fejn isib min jaċċettah u jifhem il-missjoni tiegħu x’inhi tabilħaqq, fejn iħossu maħbub u mgħannaq minn dawk li jaqblu miegħu u japprezzawh. Il-Missier qed jippreżenta ‘l Ġesu bħala wieħed li għandu bżonn l-ospitalita’. Jekk f’mument ta’ talb intimu fis-silenzju kellna nsaqsu lill-Missier kif jaħsibha fuq il-problemi tagħna (gwerer, vjolenza, faqar, eċċ), żgur iweġibna li Hu mhu xejn indifferenti (kif jaħsbu xi wħud) imma Hu nvolut passjonatament u infinitament f’kulma jiġri lill-bniedem. Fis-silta tal-lum qed naraw f’Ġesu dak Alla li jixtieq ikun milqugħ, mismugħ u kkunslat fl-emozzjoni ta’ mħabba li għandu għall-bniedem.
  2. “Ġesu daħal f’raħal, u laqgħetu għandha waħda mara.” Ġwanni jsemmi lil Lazzru, imma Luqa le. Dak iż-żmien, ma kinitx ħaġa li raġel jilqgħuh żewġ nisa f’darhom. Dan biex Luqa jurina li, fejn jidħol il-Vanġelu, tispiċċa kull diskriminazzjoni u preġudizzju. Il-kultura pagana li tiddiskrimina bejn raġel u mara tiġi eliminata, għax din mhux f’sintonija mal-identita’ tal-bniedem. Hawn qed naraw ‘l Alla li jixtieq ikun milqugħ fid-dar ta’ qalbna: “Ara, jien fil-bieb, u qiegħed inħabbat; jekk xi ħadd jiftaħli,,,jiena nidħol niekol miegħu.” Alla tagħna mhuwiex xi mħallef fuq it-tron li jiddeċiedi jekk jew meta se  jgħinna,  imma qed jurina f’Ġesu ta’ Nazaret li għandu bżonn jiġi f’qalbna biex nagħmlu festa flimien.
  3. “Marija niżlet bil-qiegħda f’riġlejn Ġesu.” Il-Lhud ma kellhomx siġġijiet dak iż-żmien. Mela Marija poġġiet fl-art fuq xi tapit żgħir. “F’riġlejn Ġesu” tfisser li kienet dixxiplu. “Jien poġġejt f’riġlejn Gamaljel” (S. Pawl f’Damasku). Ir-Rabbini kienu jgħidu: (i) “Aħjar naħarqu l-Bibbja milli nagħmlu mara dixxiplu.” (ii) “In-nisa fis-sinagoga qis li ma jidhrux.” Dawn l-idejat daħlu wkoll fil-Knisja tal-bidu: “Fl-assemblea n-nisa qis li ma jitkellmux” (Kor.) L-ewwel Insara kienu għadhom ma fehmux sew kemm Ġesu xtaq ikun milqugħ u mismugħ minn kulħadd.
  4. “Marija qagħdet tisma’ x’qed jgħid Ġesu.” M’hemm xejn li jindika li kienet eżempju tal-ħajja kontemplattiva, kif jaħsbu xi wħud. Marta kien moħħha fix-xogħol tad-dar. Hi l-immaġini ta’ min hu nvolut biex jaqdi l-bżonnijiet neċessarji tal-ħajja ta’ kuljum. Il-problema ta’ Marta hi din: kieku kellek tistaqsiha, “Dax-xogħol kollu fejn se jwasslek, u x’sens fih?” X’kienet twieġeb? Bħal xi wħud li, għax kisbu suċċess fl-impieg jew fin-negozju, jaħdmu sa tard bil-lejl bil-week-ends b’kollox. Jistgħu jkunu qed jagħmlu xogħol siewi u mportanti, imma dan mhuwiex kollox. “Il-ħafna affarijiet u xewqat joħonqu lill-bniedem” (Ittra ta’ Ġakbu).  Waħda omm darba qalet: “Ibni jagħmel ħafna xogħol volontarju, imma tgħidlux jaqra xi silta mill-Bibbja.” Dan l-iben qed jagħmel xogħol siewi, imma fejn hu d-dawl li jindika d-destin ta’ ħajtu? Jaf fejn sejjer?
  5. Ix-xogħol mid-dehra ma tantx kien jagħti lil Marta ferħ u kalma. Dan narawh meta naqraw x’għamlet issa. B’nifisha maqtgħuh, resqet bis-saħna isserdak fuq ras Ġesu u ħaditha kontrieh, mhux kontra oħtha. Min jagħmel bħal Marta, e.g. xi workaholic, ma jistax ikollu ferħ u kalma. Dan għandu bżonn jieqaf u jirrifletti li l-ħidma kollha tiegħu trid tkun parti minn proġett li jagħti sens lil ħajtu, tajjeb kemm hu tajjeb dak li jagħmel. Dan jgħodd ukoll għall-membri tal-familja: jekk ma jikkordinawx il-ħidma tagħhom u jinkorporawha f’għan aħħari wieħed, jitilfu s-sens ta’ valuri u jispiċċaw jilletikaw kuljum.
  6. “Marta, Marta….” Meta fil-Bibbja nsibu isem repetut (Samwel. Mose, Abram, Sawl) ifisser li hemm vokazzjoni. Marta msejħa biex tidħol fil-kwalita’ ta’ ħajja li qed jipproponi Ġesu: “Int qed tieħu rasek, i.e. ma tafx fejn se taqbad tagħti rasek b’tant xogħol fid-dar, u int aġitata għax ma tafx dan fejn se jwasslek. Ħaġa waħda hi meħtieġa.” Dan hu l-messaġġ għalina llum: qabel ma ninpenjaw ruħna f’diversi objettivi, irridu naraw x’inhi dil-“ħaġa meħtieġa,” x’inhu l-orjentament tagħna, l-għan aħħari tagħna. Wara li nagħmlu hekk, allura kollox imbagħad jibda jagħmel sens: xogħol, familja, ħbieb, btajjel. M’humiex dawn l-impenji li jbegħduna minn Alla imma l-aljenazzjoni, i.e. meta tant nitgħabbew, li ma nsibux mument ta’ mistrieħ fejn inkunu nistgħu nirriflettu fuq l-aktar “ħaġa meħtieġa”, l-essenzjal, dak li ma jispiċċa qatt, l-etern.
  7. “Marija għażlet is-sehem it-tajjeb.” “Is-sehem” hawn ma jfissirx “biċċa” imma n-naħa t-tajba sħiħa. Is-silta tieqaf hawn: ma nafux x’għamlet Marta. Marija ma lissnet l-ebda kelma. Fis-silenzju riedet l-ewwel tifhem, u tirċievi sew id-dawl li jixgħel triqitha. Aktarx li kif Ġesu waqaf jitkellem, marret tgħin lil Marta għax issa, iva, kull ħidma li se tagħmel, se tagħti sens lil ħajjitha u Marija se sservi bil-ferħ u l-kalma. Ġwanni (Kap 12) jgħidilna meta Marija  dilket riġlejn Ġesu bi fwieħa taqsam, b’ġenerożita kbira –ġest li jfisser servizz lill-fqar, imħabba lil min għandu bżonn. Marija fehmet li ħajjitha tagħmel sens meta tagħti kollox b’imħabba. Ġesu ma kkundannax lil Marta, imma ried jgħallimha li dax-xogħol kollu jkun konfużjoni jekk qabel ma toqgħodx tisma’ l-kelma tiegħu.

Sors: lachiesa.it/liturgia/omelie/padrefernandoarmellini