Il-Mirakli Ewkaristiċi (96)
minn Manwel Cutajar
Aktar dwar il-Perspettiva teoloġika u storika
F’dal-artiklu se nkomplu naraw kif il-Mirakli Ewkaristiċi huma meqjusa mill-Knisja Kattolika bħala interventi Divini li jservu bħala affermazzjonijiet tanġibbli tad-Duttrina tal-Preżenza reali ta’ Kristu fl-Ewkaristija (it-transubstanzjazzjoni Ewkaristika), u ta’ duttrini oħra teoloġiċi relatati mal-Ewkaristija Divina, kif ġew mgħallma mill-Knisja Kattolika Rumana permezz tal-Konċilji Ekumeniċi, Sinodi, il-Kostituzzjonijiet Appostoliċi, Enċikliċi, Eżortazzjonijiet, Ittri u Bulli Apostoliċi ta’ Papiet tagħha, u ittri Pastorali ta’ isqfijiet Djoċesani li ġew ippubblikati matul l-istorja kollha tal-Knisja, kif ukoll mit-tagħlim tal-Katekiżmu tal–Knisja Kattolika (KKK) dejjem aġġornat tagħha matul is-sekli.
Għaliex Affermazzjonijiet tanġibbli?
Il-Knisja Kattolika tikkunsidra l-Mirakli Ewkaristiċi bħala “affermazzjonijiet tanġibbli” tal-verità tat-transubstanzjazzjoni għaliex jipprovdu evidenza viżibbli u fiżika—bħal demm jew tessut tal-qalb uman—li taqbel mad-Duttrina li l-ħobż u l-inbid jinbidlu sostanzjalment fil-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu. Filwaqt li l-Knisja tgħallem li l-Ewkaristija Divina diġà hija Miraklu f’kull Quddiesa, dawn l-ġrajjiet straordinarji jitqiesu bħala interventi divini maħsuba biex isaħħu l-fidi fil-Preżenza reali meta din tiġi ddubitata jew mifhuma ħażin.
Evidenza Tanġibbli għal Realtà Moħbija
Sustanza vs. Dehra:
Id-Duttrina tat-transubstanzjazzjoni tgħallem li s-“sustanza” (l-essenza) tal-ħobż u l-inbid tinbidel fil-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu, filwaqt li d-“dehriet” (l-inċidenti tat-togħma, id-dehra, u s-sensazzjoni) jibqgħu l-istess.
Il-Mirakli Ewkaristiċi huma definiti fit-tradizzjoni Kattolika bħala ġrajjiet straordinarji, tanġibbli u viżibbli fejn l-Ostja kkonsagrata (ħobż) u l-inbid jinbidlu b’mod viżibbli f’laħam u demm uman, jew juru sinjali ta’ inkorruttibbiltà. Dawn l-ġrajjiet iservu bħala evidenza divina u empirika tad-duttrina Kattolika tat-“transubstanzjazzjoni”—it-twemmin li s-sustanza tal-ħobż u l-inbid tinbidel fil-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu, filwaqt li d-dehra tibqa’.
Konferma Xjentifika:
Diversi Mirakli Ewkaristiċi approvati, bħal dawk f’Lanciano (l-Italja), Buenos Aires (l-Arġentina), u Sokółka (il-Polonja), ġew investigati xjentifikament, kif rajna fl-artikli preċedenti f’din is-sensiela. Studji indikaw li l-kampjuni spiss huma tessut uman (speċifikament tessut mijokardijaku/kardijaku) tat-tip tad-demm AB, li huwa konsistenti mas-sejbiet mill-Liżar ta’ Turin.
Jindirizzaw id-Dubju:
Ħafna Mirakli Ewkaristiċi rreġistrati seħħew f’mumenti meta qassis jew komunità ddubitaw mill-Preżenza reali, u servew bħala konferma diretta u viżibbli tal-wegħda ta’ Sidna Ġesù Kristu: “Dan huwa ġismi, Dan huwa Demmi.” ( Mattew 26:26–28, Mark 14:22–24, Luqe 22:19–20, u 1 Korintin 11:24–25).
Affermazzjoni tal-Preżenza reali:
Dawn il-Mirakli Ewkaristiċi ma jissostitwixxux il-fidi fl-Ewkaristija Divina iżda jaġixxu bħala “sinjal” biex jgħinu fit-twemmin, u jsaħħu l-fatt li l-Ewkaristija mhijiex sempliċement simbolu iżda l-Ġisem, id-Demm, ir-Ruħ u d-Divinità attwali u reali ta’ Ġesù Kristu.
Skop Pedagoġiku
Il-Knisja tqis dawn l-ġrajjiet bħala “approvazzjonijiet divini” tat-tagħlim Kattoliku, partikolarment fi żminijiet ta’ kontroversja jew meta l-fehim tal-Preżenza reali jkun imdgħajjef.
Distinzjoni mir-Rivelazzjoni Pubblika:
Filwaqt li huma approvati mill-Knisja bħala “denji li jitwemmnu,” dawn il-mirakli huma kklassifikati bħala “rivelazzjonijiet privati.” Il-Knisja ma teħtieġx li l-fidili jemmnu fihom biex ikunu Kattoliċi, iżda toffrihom bħala għajnuniet biex isaħħu d-devozzjoni u l-apprezzament tal-Ewkaristija Divina.
Essenzjalment, dawn il-mirakli jidhru bħala Alla li jippermetti li r-realtà inviżibbli tas-sagrament issir viżibbli, u jipprovdi “xhieda fiżika” għar-realtà spiritwali tat-Transubstanzjazzjoni.
Il-Mirakli Ewkaristiċi, dawk biss rikonoxxuti uffiċjalment mill-Knisja Kattolika, iservu bħala konfermi prodiġjużi qawwija tad-duttrina ta’ Preżenza Reali ta’ Ġesù Kristu fl-Ewkaristija. Dawn mhumiex meqjusa bħala rivelazzjonijiet ġodda,iżda “sinjali” divini li jsaħħu l-fidi f’dak li l-Knisja dejjem għallmet. Bil-Konsagrazzjoni waqt il-Quddiesa, il-ħobż u l-inbid isiru realment u essenzjalment il-Ġisem,id-Demm, ir-Ruħ u d-Divinità ta’ Ġesù.
Hawn se naraw kif il-Mirakli Ewkaristiċi jservu tabilħaqq bħala Affermazzjoni qawwija ta’ did-Duttrina:
Alla jippermetti il-Mirakli Ewkaristiċi bħala “intervent divin” biex ifakkar lid-dinja li l-Ewkaristija mhijiex sempliċement simbolu jew mafkar ta’ Kristu, iżda l-Ġisem ħaj ta’ Sidna Ġesù Kristu li ħa l-Passjoni, miet u rxoxtat, u hu Preżenti realment u attwalment fl-Ewkaristija Divina għall-Fidwa u l-ħajja tal-umanità kollha.
Id-Duttrina u d-Domma tat-Transubstanzjazzjoni—il-bidla tas-sustanza kollha tal-ħobż u l-inbid fil-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu filwaqt li l-inċidenti (id-dehriet) jibqgħu l-istess—ġiet żviluppata, iddefinita u difiża formalment f’diversi Konċilji Ekumeniċi matul is-sekli fl-istorja tal-Knisja Kattolika,
Uhud mill-Konċilji Ekumeniċi:
Fid-dawl tar-riżultati tat-tfittxija pprovduti u d-dokumentazzjoni storika, dawn li ġejjin huma għaxar Konċilji Ekumeniċi ewlenin, miġbura u miġjuba storikament u kronoloġikament, li indirizzaw l-Ewkaristija Divina u l-Preżenza reali ta’ Kristu billi tkellmu, iddefinixxew, jew ikkonfermaw id-Duttrina tat-Transubstanzjazzjoni.
1. Il-Konċilju ta’ Efesu (431 AD): Afferma u kkonferma l-Ewkaristija bħala l-“Ġisem li jagħti l-ħajja” ta’ Kristu, u b’hekk iddefenda l-Ewkaristija Divina kontra n-Nestorjaniżmu.
2. Il-Konċilju ta’ Kalċedonja (451 AD): Stabbilixxa li l-Ewkaristija mhijiex sempliċement sinjal, iżda tassew il-Ġisem ta’ Kristu glorifikat.
3. It-Tieni Konċilju ta’ Niċea (787 AD): Dal-Konċilju ma ħariġx definizzjoni ġdida dwar l-Ewkaristija, iżda minflok żammha bħala s-sagrifiċċju veru u iddistingwieha mill-ikoni ta’ Kristu. Iċċara li l-ikoni jirċievu venerazzjoni, mhux l-Adorazzjoni li hi u għandha tkun riservata BISS u UNIKAMENT għall-Ewkaristija Divina.
(Nota: Il-Konċilju ta’ Ruma (1079): Għalkemm teknikament dan kien Konċilju djoċesan, kellu rwol importanti ferm. F’dal-Konċilju, imlaqqa’ mill-Papa Gregorju VII, it-teologu Berengar ta’ Tours kien imġiegħel jiffirma stqarrija ta’ fidi li tafferma l-bidla “sostanzjali” tal-ħobż u l-inbid fil-Ġisem u d-Demm attwali ta’ Kristu. Dil-firma ċaħdet il-fehma preċedenti ta’ Berenger ta’ preżenza simbolika, iffinalizzat f’dak iż-żmien iD-duttrina tal-Knisja dwar il-Preżenza reali ta’ Kristu fl-Ewkaristija).
4. Ir-Raba’ Konċilju Lateran (1215 AD): L-ewwel Konċilju Ekumeniku ewlieni li għamel użu formalment mit-terminu “transubstanzjazzjoni” biex jiddefinixxi l-bidla Ewkaristika. B’hekk, dal-Konċilju huwa fundamentali għaliex iddefinixxa formalment id-Duttrina tat-transubstanzjazzjoni. Huwa ddikjara li l-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu jinsabu tassew fis-Sagrament tal-Artal taħt l-ispeċi tal-ħobż u l-inbid, sostanzjalment mibdula bil-qawwa divina. Dal-Konċilju kkontrobata movimenti eretiċi medjevali, bħall-Katari, li ċaħdu l-valur tas-Sagramenti Imqaddsa.
5. It-Tieni Konċilju ta’ Lyons (1274 AD): immexxi mill-Papa Gregorju X, afferma mill-ġdid id-duttrina Kattolika tal-Ewkaristija, billi enfasizza speċifikament il-Preżenza reali ta’ Kristu u kkonferma t-teoloġija tat-transubstanzjazzjoni. Bħala parti mill-isforzi biex jerġgħu jingħaqdu l-Knejjes Griega u Rumana, dal-Konċilju ġedded it-twemmin li l-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu huma tassew, realment u sostanzjalment preżenti fl-Ewkaristija Divina taħt l-ispeċi tal-ħobż u l-inbid.
Il-Konċilju ta’ Kostanza (1414-1418): Ikkundanna t-tagħlim ta’ John Wycliffe u Jan Hus, li, fost ħwejjeġ oħra, ċaħdu t-tagħlim tal-Knisja Kattolika tal-Preżenza reali ta’ Kristu fl-Ewkaristija, u t-transubstanzjazzjoni u n-natura sostanzjali tal-bidla Ewkaristika.
Nota: Eventwalment John Wycliffe u Jan Hus
(ċ. 1369–1415) li kien teologu u riformatur Boemjan influwenzat ħafna mit-teologu Ingliż ta’ qabel John Wycliffe (ċ. 1320–1384) li ġew ikkundannati uffiċjalment mill-Konċilju ta’ Kostanza għad-Duttrini tagħhom, li fost ħwejjeġ oħra kienu jiċħdu d-duttrina tat-transubstanzjazzjoni tal-Ewkaristija Divina.
Jan Hus ġie ġġudikat mill-Konċilju, iddikjarat eretiku, u maħruq fuq iz-zokk, kif ġeneralment kien jiġri lill-eretiċi f’dawk iż-żminijiet) fis-6 ta’ Lulju, 1415.
John Wycliffe (li miet fl-1384) ġie kkundannat wara mewtu mill-istess Konċilju fl-4 ta’ Mejju 1415; il-kitbiet tiegħu ġew ordnati biex jinħarqu, u l-fdalijiet tiegħu aktar tard ġew skavati u maħruqa fl-1428.
Martin Luteru (1483-1546) li kien saċerdot Ġermaniż, teologu, awtur, kittieb tal-innijiet, professur, u eks patri Agostinjan. Luther kien il-figura seminali tar-Riforma Protestanta, u t-twemmin teoloġiku tiegħu jifforma l-bażi tal-Luteraniżmu. Ma kienx ikkundannat mill-Konċilju ta’ Kostanza, peress li għex seklu wara. Madankollu, il-kundanna ta’ Jan Hus mill-Konċilju ta’ Kostanza influwenzat direttament id-dibattiti li fihom Luteru ġie akkużat li kien “Hussit”.
Id-duttrini ta’ Martin Luteru dwar l-Ewkaristija ġew ikkundannati formalment mill-Konċilju ta’ Trentu (1545–1563). Dal-Konċilju tant magħruf fl-istorja tal-Knisja Kattolika, afferma mill-ġdid it-transubstanzjazzjoni u anatematizza lil dawk li ċaħdu l-Preżenza reali u sostanzjali ta’ Kristu fl-Ewkaristija Divina, kif se naraw aktar ‘il quddiem.
Nota: Il-Konċilju ta’ Kostanza (1414-1418) huwa rikonoxxut bħala s-16-il Konċilju Ekumeniku, filwaqt li l-Konċilju ta’ Trentu (1545-1563) huwa kkunsidrat bħala d-19-il wieħed.
7. Il-Konċilju ta’ Firenze (1438–1445 AD):Ipprovda teoloġija dettaljata, li tikkonferma l-bidla sostanzjali tal-ħobż u l-inbid fil-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu.
Dal-Konċilju fid-Digriet tiegħu għall-Griegi (1439), afferma l-bidla sostanzjali tal-elementi Ewkaristiċi.
8 . Il-Konċilju ta’ Trentu (1545–1563 AD): Iddefinixxa t-transubstanzjazzjoni b’reazzjoni għar-Riforma,u kkonferma l-bidla tas-“sustanza kollha”. Dal-Konċilju, bi tweġiba għar-Riforma Protestanta, li ċaħdet il-Preżenza reali ta’ Kristu fl-Ewkaristija u interpretatha biss bħala simbolikament u spiritwalment), iddefinixxa b’mod dogmatiku li s-Sagrament l-aktar qaddis tal-Ewkaristija fih “verament, tabilħaqq, u sostanzjalment” il-Ġisem u d-Demm ta’ Ġesù Kristu.
Fis-Sessjoni XIII, dal-Konċilju ddefinixxa t-terminu transubstanzjazzjoni biex jiddeskrivi l-bidla tas-sustanza kollha tal-ħobż fis-sustanza tal-Ġisem, u tas-sustanza kollha tal-inbid fis-sustanza tad-Demm ta’ Kristu. Dal-Konċilju ddikjara li: “Jekk xi ħadd jgħid li l-ġisem u d-demm ta’ Sidna Ġesù Kristu mhumiex fis-Sagrament imqaddes tal-Ewkaristija wara li tkun saret il-Konsagrazzjoni…ħa jkun anatema.”(Kanoni 1).
“Peress li Kristu, ir-Redentur tagħna, qal li dak li offra taħt l-ispeċi tal-ħobż kien tassew ġismu,il-Knisja ta’ Alla dejjem żammet din il-konvinzjoni, li dal-Konċilju Mqaddes issa jafferma mill-ġdid: bil-Konsagrazzjoni tal-ħobż u l-inbid is-sustanza kollha tal-ħobż tinbidel fis-sustanza tal-Ġisem ta’ Kristu u s-sustanza kollha tal-inbid fis-sustanza tad-Demm Tiegħu.” (Sessjoni XIII, kap. IV)
(Nota: Is-Sinodu ta’ Ġerusalemm (1672): huwa sinifikattiv f’dal-kuntest għad-definizzjoni tal-fidi tal-Knisja Ortodossa tal-Lvant fuq it-transubstanzjazzjoni,ġie msejjaħ mill-Patrijarka Dositew biex jiddefinixxi d-duttrina Ortodossa kontra l-Protestantiżmu u l-Kalviniżmu, bl-użu tat-terminu ekwivalenti Grieg “metousiosis” għall-”transubstanzjazzjoni” biex jiddefinixxi l-bidla tal-ħobż u l-inbid fil-Ġisem u d-Demm ta’ Kristu..
9. Il-Konċilju Vatikan l-Ewwel (1869–1870 AD): Tenna t-tagħlim ta’ Konċilju tat-Trentu dwar il-Preżenza reali ta’ Ġesu Kristu bil-Ġisem,id-Demm, ir-Ruħ u d-Divinità Tiegħu fl-Ewkaristija Divina. Dal-Konċilju filwaqt li ffoka fuq l-infallibbiltà Papali, żamm id-definizzjonijiet dogmatiċi stabbiliti tal-Knisja, inklużi dawk ta’ Trentu dwar l-Ewkaristija Divina.
10 .Il-Konċilju Vatikan it-Tieni (1962–1965 AD) Afferma l-Ewkaristija bħala s-“sors u l-quċċata” tal-ħajja. Il-Papa Pawlu VI aktar tard ikkonferma t-terminoloġija tat-Transubstanzjazzjoni. Fid-dokument Unitatis Redintegratio u dokumenti oħra,dal-Konċilju afferma mill-ġdid il-Preżenza Reali u d-duttrina tat-transubstanzjazzjoni kif mifhuma mill-Knisja Kattolika.